Lascaux

Te niepozorne na pierwszy rzut oka malowidła są dowodem na to, że obserwacja natury i potrzeba jej odtwarzania towarzyszy człowiekowi od najdawniejszych lat. Zwróćcie uwagę na rozpiętość w datach powstania tych malowideł. Dwa tysiące lat. Nie wynika ona z niepewności, kiedy dokładnie powstały te przedstawienia, ale z faktu, że powstawały one sukcesywnie w tej samej jaskini w Lascaux przez cały ten czas.

Cave; painting in a cave; Lascaux; bison; horse
Zwierzęta ze ścian jaskini w Lascaux, 17000– 15000 lat p.n.e.

Jaskinia zatem musiała stanowić ważne miejsce dla wielu pokoleń. Okres o którym mowa to czas zlodowacenia, kiedy ludzkie gromady przemieszczały się za dzikimi stadami. Fakt, że w ciągu tak długiego okresu wracały w jedno miejsce, jest wielce mówiący.

To czas przed rozwojem rolnictwa ze względu na wspomniane zlodowacenie. Zwierzęta nie zostały jeszcze udomowione, zdobycie ich mięsa i skór wymagało wiele wysiłku. Nic dziwnego, że zaludniały one wyobraźnię “artystów” wcielających się w rolę, którą dziś określilibyśmy mianem szamana lub kapłana. Przyjmuje się bowiem, że te przedstawienia powstawały jako efekt wizji, odzwierciedlały pożądanie oraz fascynację siłą i witalnością dzikiej zwierzyny, która nie dała się opanować.

Świat ówczesnych ludzi był nierozerwalnie związany z rytmem natury oraz jej prawami. Prowadzili wędrowny tryb życia, bez stałego miejsca zamieszkania. Ich szlaki podążały ścieżkami zwierząt, które zapewniały im przetrwanie. To też możemy wyczytać ze ścian jaskiń.

Jeden komentarz Dodaj swoje
  1. Pingback: Egipt – Otulina

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *